دولپمان چیست؟

یکی از اصول گسترش فرم های موسیقی است به این ترتیب که با آوردن قسمت هایی از یک تم  ( تم ها ) که پیش از این بطور کامل ارائه شده و شنیده ایم یا تغییر اساسی اسکلت ِ هارمونی همان تم اصلیِ کامل، یا بوجود آوردن هردوی این اتفاقات باهم را دولپمان می گویند.

تغیراتی که در تم، طی دولپمان اعمال می شود، عمیق تر از تکرارِ تغییریافته یا واریاسیون است ( که آنهم یکی از اصول گسترش فرم در موسیقی است ) ، زیرا ساختار آن تغییر یافته  و بجای یک تم نسبتا کامل با طول قابل ملاحظه، فقط بخش هایی از آن ارائه می شود.

منبع : فرم موسیقی

نویسنده : ای . وی . اسپاسبین

ستاره ای بدرخشید....

نقد و بررسی آلبوم ساعت فراموشی

با صدای رضا یزدانی

• تیمارستان / ترانه سرا : مهدی ایوبی / ملودی : رضا یزدانی / تنظیم : میلاد عدل

قطعه با ریتمی سرخوش و شادمان حال و هوای Rock -  Blues  و نوای گیتار الکتریک  کاملا انطباق خود را با نامِ آهنگ ایجاد می کند.

گلیساندو های ملودی گیتار  با آکسان های ریتم حس خوبی را به شنونده انتقال می دهد و حالا منتظر شنیدن صدای خواننده هستیم. تو تیمارستان عشقت... واژه هامو بستری کن... حال ریتم کم کار تر شده و گیتار باس موتیفی تکراری  می نوازد. و با یک پاساژ سریع به ترجیع بند قطعه می رسیم که خواننده می خواند:  مگه عیبی داره از تو حرف زدن با گل و گلدون.... در این قسمت باید توجه بیشتری به تنظیم شود که با هوشمندی بلوک های مختلفی را ایجاد کرده است که هیچکدام شبیه هم نیستند ولی وحدت موضوعی که همان قطعه است را حفظ کرده اند. ضربه های Slap باس نیز در ادامه ترجیع بند به شکل زیبایی استفاده شده است. پس از ترجیع بند مجددا شکست ریتمیک داریم که بخش اول قطعه را به اتمام می رساند. در ادامه صدای خواننده را بصورت برعکس می شنویم و اورتوری جدید شروع می شود که باس محوریت آن را بعهده دارد. شاید تنظیم کننده خواسته به این وسیله تصویری از خواب خود را به شنونده انتقال دهد. این قسمت فضایی خلسه آور نیز دارد. در ادامه صدای Organ  نیز به آشفتگی خواب اضافه می کند. در ادامه نیز مجددا تکرار آهنگ را از ابتدا داریم. از اشکالات این اهنگ زمان زیاد آن است که بنظر من می بایست  حداقل دو دقیقه از از زمان فعلی کمتر می بود.

• بانوی من / ترانه سرا : داود مردانی / ملودی : رضا یزدانی / تنظیم : بهروز پایگان

از دور صدای گیتار و آرپژ بهمراه استرینگ را می شنویم بعد از  اتمام جمله با یک پاساژ ریتم هم وارد قطعه می شود و همزمان خواننده هم شروع  به خواندن می کند:  بانوی من امشب ترانه سازی کن... با این شب وحشی دوباره بازی کن....  گیتار Wah نیز آکورد های را به زیبایی پشتیبانی می کند. پس از یک سیکل 16 میزانی مجددا همین ملودی رو با متن جدید تری می شنویم و سپس قطعه بداهه ای از گیتار الکتریک می شنویم و سپس به قسمت اول آهنگ باز می گردیم. در این قطعه از عنصر تکرار زیاد استفاده شده است. در انتهای کار نیز مجددا بداهه ای مشترک از الکتریک پیانو و گیتار الکتریک می شنویم  که قطعه با یک پاساژ تمام می شود.کلیت قطعه زیباست فقط اگر این تکرار نبود.

• حرفهای شخصی/  ترانه سرا : اندیشه فولادوند / ملودی : رضا یزدانی / تنظیم : بهروز پایگان

صدای بر هم کوبیدن دست آغازگر ریتمِ قطعه است.  Elec Piano و گیتار هم به همراهی ریتم می آیند. خواننده روی این ترکیب مشغول خواندن است:  یه سری حرفای شخصی ....بعداز اتمام جمله ی اول با یک پاساژ، درام همان ریتم دست را ادامه می دهد.  فرم قطعه تا اینجا فرم زیبایی است. به ترجیع بند می رسیم که با Power Chord و گیتار Steel  همراهی می شود: من به سبک خودم این بار...  بیمه می شم تو ترانه ... مجددا موسیقی بدون کلام قطعه را تا اینجا می شنویم با این تفاوت که گیتار الکتریک روی آن بداهه نوازی می کند. پس از این قسمت خواننده می خواند:  از همیشه عاطفی تر... مستقل شدی تو از من...  مجددا ترجیع بند و بداهه نوازی و سپس بازگشت به ابتدای قطعه. این قطعه هم اشکال قطعه اول را دارد. چرا که وقتی چیز جدیدی برای ارائه نیست، می بایست از زمان آهنگ کم کرد تا جذابیت کار حفظ شود و مخاطب دوست داشته باشد یک بار دیگر قطعه را گوش کند.

• کافه بهشت /  ترانه سرا : حسن علی شیری / ملودی : رضا یزدانی / تنظیم : بهروز پایگان

قطعه با صدای پیانو و تمی رومانتیک آغاز می شود. صدای استرینگ و ریتم اورتور قطعه را به پایان می برند. خواننده می خواند : احساس می کنم تو رو از پشت این همه سکوت...قطعه با متانت خاصی پیش می رود و در لابلای صدای خواننده آرپژ های گیتار حس خوبی ایجاد می کند. جمله ی ملودیک بعد بلافاصله بعد از  همین قسمت است که خواننده می خواند: وقتی نگاهم می کنی ... خورشید تکراری میشه... ملودی این قسمت هوشمندانه ساخته شده است. چرا که پله پله ما را به قسمت اوج که همان ترجیع بند است می رساند. خواننده در این قسمت می خواند:  حوا تویی هرجا تو باشی بهشته... سیبی که چیدی ابتدای سرنوشته... مجددا PowerChord و ریتم بستری کاملا مناسب برای ترجیع بند است. پس از این قسمت فرودی جالب داریم که این قسمت هم هوشمندی تنظیم کننده را می رساند. صدای پیانو و ابوا و ساز کوبه ای تصویری از بهشت را به شنونده می دهد که خیلی زود با آکسان های گیتار الکتریک و تاکید های زیبایش  که نشان از حسرت  پنهان شده در متن ترانه است کمی موسیقی بالاتر می آید و مجددا صدای ناقوس و پیانو و ویلنسل مجددا احساس تمام شدن و تراژیکی را به شنونده القاء می کند. مجددا خواننده می خواند : چیزی بگو بانوی من کلافه ام از این سکوت... خواننده هم بخوبی در انتقال مفاهیم مستتر در ترانه  ایفای نقش می کند. و خیلی درگیر ایجاد لحن های متفاوت نشده است. باز با همان سیر پله ای ملودی را طی می کنیم و به ترجیع بند می رسیم و در ادامه مجددا بداهه نوازی های گیتار الکتریک را می شنویم که در قسمت پایانی هم قطعه ملودی کوتاهی پایان بخش آهنگ است. این قطعه با وجود تکرار جزو قطعات خوب این آلبوم است.

• کارتن خواب /  ترانه سرا : مهدی ایوبی / ملودی : رضا یزدانی / تنظیم : بهروز پایگان

قطعه با صدای Pad  نوایی گیتار الکتریک که بصورت نرم و خزنده اورتور را  به صدای خواننده تحویل می دهد : از بس رو کارتن خوابیده، از تخت می ترسه... تک جمله های کوتاه از گیتار الکتریک لابلای ملودی خواننده فضاهای خالی را پر می کند. تا اینجای کار همه چیز بامتانت پیش رفته . گیتار الکتریک ملودی خواننده را تکرار می کند. در قسمت دوم خواننده با همراهی پیانو می خواند :  چند ساله از هیچ کس دلش پر نیست. در ضمن گام انتخاب شده برای این قطعه نکته ی جالبی برای من دارد. چرا که این گام مدلی از گامهای فریژین و لیدین با فضاهای اساطیری است و آهنگساز با انتخاب این تنالیته، سعی کرده شخصیت قهرمان به  سوژه اش یعنی همان کارتن خواب بدهد. در ادامه مجددا به ایتدای قسمت خواندن باز می گردیم. این بار با همراهی ویلنسل. در قسمت بعد ریتم هم به ملودی بداهه ی ای که همان آکوردهای تاکید می کنند اضافه می شود. کماکان تا قسمت : با برفی که چند وقته بی وقفه... می شینه رو موهاش... ملودی جدیدی نمی شنویم ولی از این قسمت دو جمله ی جدید به ملودی اضافه می شود و باز هم به قسمت ترجیع بند خواندن باز می گردیم. در اواخر قطعه با کمی سکوت و فضاسازی مجددا به ترجیع بند باز می گردیم. این بار کنتراست بیشتری را از سایر قسمت های آهنگ شاهد هستیم. یک  Hard Rock با اصالت.. صدای خواننده هم در اوج روی این قسمت حس بهتری به شنونده می دهد. این قطعه، قطعه ای کم ملودی بود با زمانی زیاد که  با هم در تناقض بودند.

• بدون تو هیچم /  ترانه سرا : آرش زمانیان / ملودی : رضا یزدانی / تنظیم : آرش زمانیان

ملودی گیتار الکتریک روی ریتم Bossanova شیرینی خاصی به ابتدای قطعه می دهد. با اینکه اورتور کمی طولانی است اما جذابیت دارد و خسته کننده نیست. در ادامه گیتار سیم فلزی و Mute گیتار الکتریک ملودی را همراهی می کنند. تا جایی که خواننده می خواند: بدون تو هیچم... قسمت دوم ملودی هم بهمین شکل ادامه دارد و گیتار الکتریک در لابلای جملات جوابهای کوتاهی به خواننده می دهد. به ترجیع بند می رسیم که خواننده دقیقا همین ملودی را اکتاوی بالاتر اجرا می کند. بعد از ترجیع بند ملودی زیبایی را می شنویم که بداهه نوازی گیتار الکتریک وصل می شود. بعد از ملودی مجددا خواننده می خواند : بدون تو هیچم یه درد تو دردم.... اینجا کمی ملودی نسبت به ملودی ابتدای قطعه تغیر دارد. و مجددا ترجیع بند و ملودی و بداهه نوازی..

• کافه رویا /  ترانه سرا : علی کمارجی نژاد / ملودی : رضا یزدانی / تنظیم : بهروز پایگان

ملودی با سیکل آکوردی جذاب شروع می شود که در ادامه ملودی آشنای گیتار را می شنویم .  پس از اورتور خواننده می خواند : کافه ی خاطره بازی پره از قصه و رویاست...  شروع درستی دارد و قطعه از ابتدا با آرپژ گیتار شروع می شود و بتدریج ریتم و باس هم به قطعه اضافه می شود. مجددا خواننده پس از ملودی شیرین گیتار می خواند : یکی زخمی رفاقت با یه سینه ی پر از خون... این قسمت با یک سکوت و صدای خواننده که در اوج باقی می ماند بخوبی در ادامه به پاساژ  به ترجیع بند می رسد : داره پیرت می کنه... غبار سرد خاطره... Power Chord و Drum هیجان خوبی را برای این قسمت ایجاد کرده است و کنتراست خوبی را بین ترجیع بند و قسمت های دیگر می بینیم. این قطعه به لحاظ فرم دقیقا یک تکرار دارد که بعد از ترجیع بند مجددا به ابتدای قطعه باز می گردیم ( البته به لحاظ ملودی و تنظیم )  و قطعه با متن جدیدی مجددا تکرار می شود.

• وقتی تو رفتی /  ترانه سرا : رضا یزدانی / ملودی : رضا یزدانی / تنظیم : بهروز پایگان

صداهای انتزاعی و گیتار الکتریک فضای ابتدای قطعه را می سازند. ریتم به قطعه اضافه می شود و همچنان بداهه نوازی های گیتار الکتریک که همگی قطعه را برای شروع آماده می کنند: گلدونای توی خونه پوسید... ریتم قطعه یک ریتم دهه ی هشتادی راک است که بخوبی هم اجرا می شود. قطعه اینقدر خوب پیش می رود که  متوجه نمی شویم ترجیع بند را هم شنیده ایم : وقتی تو رفتی...   انتخاب تنالیته ی ایرانی برای این قسمت انتخاب درستی بود و گویای متن ترانه است. در ادامه هم مجددا تکرار فرم قطعه را داریم که با آکومپانیمانی متفاوت از قبل  اجرا می شوند.

• سینما /  ترانه سرا :  حسن علی شیری / ملودی : رضا یزدانی / تنظیم : میلاد عدل

اورتور با صدای گیتار الکتریک و Pipe Organ آغاز می شود که بتدریج ریتم جانداری قطعه را پشتیبانی می کند.  این قطعه که ادای دینی به سینماست بخوبی حق مطلب را ادا می کند. البته نباید از سوژه ی متن ترانه هم بگذریم که در نوع خود خاص و منحصر بفرد است. البته این نکته در انتخاب اکثر ترانه های احساس می شود. مقدمه ی ترانه بستری برای شنیدن حرف اصلی قطعه است که ترجیع بند می باشد:  توی درام زندگی بگو که نقش ما چیه؟ کی آخرین کاتو می گه.. سناریو دست کیه؟ که البته در این قسمت بنظر من می بایست عناصر دیگری به قطعه اضافه می شد که  ترجیع بند بودن قطعه به لحاظ موسیقیایی هم احساس  می شد. البته ملودی ترجیع بند زیباست و فقط کمبود چیزی مثل Power Chord در ترجیع بند احساس می شود.

• آدم یه جاهایی رو مجبوره /  ترانه سرا : مهدی ایوبی / ملودی : رضا یزدانی / تنظیم : میلاد عدل

قطعه از فضایی انتزاعی آغاز می شود  که با آرپژ پیانو آرایش شده است. ملودی روی این فضا هم زیباست و من را به یاد قطعه  Nothing Else Matters  از متالیکا می اندازد. خواننده می خواند : اشکاتو کی میشمره وقتی که .. در این قسمت آرپژ گیتار و باس خواننده را همراهی می کند. مجددا به همان ملودی زیبا باز می گردیم. این بار خواننده با ملودی  جدیدتری و با عنصر اضافه شده ی ریتمیک می خواند :  امروز اگه از من جدا باشی ... دلواپس فردای تو نیستم... بعد از این قسمت با یک پاساژ زیبا وارد ترجیع بند پر هیجان می شویم که آرپژ گیتار الکتریک Distortion  فرم جذابی به  قطعه  می دهد. مجددا در انتهای ترجیع بند قطعه کاملا فرود آمده و کنتراست زیبای به آهنگ می دهد. ترانه هم ترانه ی اثرگذاری است. خواننده در این قسمت هم سعی کرده حس و حال واقعی تری به صدای خود بدهد که  بنظر من اجرای این قطعه از لحاظ خوانندگی تا اینجا بهترین بوده است.

• ساعت /  ترانه سرا : سروش دادخواه و میثم یوسفی / ملودی : رضا یزدانی / تنظیم : میلاد عدل

قطعه با صدای شب و جیرجیرک آغاز می شود که بتدریج نجوای گیتار الکتریک  در این صدا  شکل پیدا می شود. کم کم گیتار سیم فلزی هم ریتم قطعه را به ما معرفی می کند. کماکان گیتار الکتریک تک جمله های شیرینی می نوازد. خواننده می خواند : ساعتا رو به عقب برگردون.... کماکان Pad  گیتار خواننده را همراهی می کنند باس هم در قسمت دوم به قطعه اضافه می شود. تا اینجا که خواننده می خواند :  من هنوز زخمی خاطره ام... جز تو هیچ کس رو دلم مرهم نیست. اینجا لحن ملودی عوض می شود و چیز جدیدی می شنویم . بعد از این قسمت با سکوتی چند ثانیه ای شکل جدیدی از تنظیم می شنویم. ریتم و گیتار و باس ملودی این قسمت را بگوش می رسانند : نمی شه زمین خورد و گریه نکرد... این قسمت پر حرکت  با ملودی زیبایی  به پایان می رسد و فرود می آییم و حالا مجددا خواننده می خواند: می دونم همیشه بدهکارتم... در انتها هم با بداهه نوازی  گیتار الکتریک قطعه به پایان می رسد. این قطعه هم زمان بسیار بیشتری از تحمل شنونده دارد.

• چمدون /  ترانه سرا : علیرضا باران و پویان بوترابی / ملودی : رضا یزدانی / تنظیم : میلاد عدل

قطعه با آرپژی تعلیقی از گیتار آغاز می شود که  صدای Pizzcatto شکل جدیدی به قطعه داده است.  خواننده می خواند : کمک کن ببندم چمدونمو.... فضای مرموز گیتار بسیار دلچسب است و شنونده را بدنبال خود می کشاند. قطعه ادامه پیدا می کند اینبار بجای گیتار با صدای الکترونیک آرپز ابتدایی را می شنویم. تا  جائیکه  سکوت و صدای رعد وبرق  و پاساژ ما را وارد فضای کاملا متمایز از قسمت قبلی می کند که در نوع خود جالب است چرا که اورتور جدیدی می شنویم و سپس خواننده می خواند : کجای این دنیا میشه که با تو آروم بگیرم . گیتار الکتریک هم با آرپژ مقطع خود ریتم را پشتیبانی می کند. بعد از این قسمت چند میزان گیتار ملودی می نوازد و سپس مجددا همین بخش را با متن جدیدتری می شنویم.  سپس فرودی ناگهانی و خواننده با صدایی شبیه به پچ پچ می خواند : توسینه ی من یه نفس دیدن تو یک دم شده... در ادامه میزان بندی تغییر می کند و  با ریتمی جدیدتر خواننده می خواند : دنیا حریمی نداره دور دلت خط می کشم .. در این قسمت احساس می شود که تنظیم بخوبی صدای خواننده را پشتیبانی نمی کند و  قطعه شکل کلاژ بخود گرفته است و ما از قسمت های وسط قطعه کاملا  قطعه را از دست می دهیم و موجه می شویم با بداهه نوازی و بده بستان ریتم و گیتار و باس که اصلا کار مناسبی نبود. یکی از اشکالات اساسی این کار زمان بسیار زیاد آن است. بنظر شاید اگر این قطعه در آلبوم نبود بهتر بود.

• ببار برایم /  ترانه سرا : گلبرگ شعبانی / ملودی : رضا یزدانی / تنظیم : بهروز پایگان

قطعه با اورتوری در سبک فلامینگو نواخته می شود که در پس زمینه اصواتی مبهم بگوش می رسد. ملودی گیتار با ترمولو ها شکل رمانتیکی به قطعه داده است. ولی باز هم مشکل زمان!  که بیشتر از یک دقیقه و نیم ادامه دارد تا خواننده بخواند : ببار برایم.... کماکان سبک قطعه فلامنیگو است. با این مقدمه قطعه وارد جایگاه اصلی خود می شود و با ملودی گیتار و همراهی ریتم و کاخون و Shaker که از عناصر اصلی قطعات  اینچنینی است مجددا خواننده می خواند : ببار برایم... به لحاظ ملودیک چیز جدیدی نمی شنویم فقط متن ها جدید می شوند. قطعه با همین ساختار ادامه پیدا می کند و در انتها هم مجددا گیتار اسپانیولی با ملودی زیبایی قطعه را به پایان می رساند.

• چرا یادم نمی آد؟ /  ترانه سرا :  حسن علی شیری / ملودی : رضا یزدانی / تنظیم : میلاد عدل

قطعه با صدای Pad   پیانو الکتریک  فضایی خلسه آوری را ایجاد می کند. گهگاهی تک جمله هایی از گیتار الکتریک فضا را  زیبا تر می کند.  خواننده می خواند : نمی دونم چرا یادم نمی اد... کجا دستای ما باهم گره خورد... کشدار بودن ملودی تمرکز بهتری برای شنونده ایجاد می کند. این قطعه کاملا مدرن  تنظیم شده است و درگیر راک بودن نیست. برخلاف قطعات قبلی که ظاهر متن مهم تر از ملودی بود. اینجا بیشتر به ملودی و احساس اهمیت داده شده است. در ادامه ریتم به قطعه اضافه می شود و  گیتار الکتریک بداهه نوازی زیبایی می کند که به اندازه است. تا اینجا همه چیز خوب پیش می رود تا اینکه  بعد از سکوتی شکل قطعه عوض می شود و  خواننده می خواند:  نمی دونم چرا سرگیجه دارم... باز گیتار Distortion در پس زمینه آرپژ  می زند. در این قسمت روی تنظیم نمی توان اسم خاصی گذاشت و بهیچ وجه  اورجینالیته ی ابتدای قطعه را ندارد. در انتها هم باز  به ابتدای قطعه باز می گردیم که این بار با ریتم و گیتار الکتریک  همراهی می شود و همچنان زیباست. ولی قسمت وسط قطعه وصله ی نچسبی است برای این قطعه.

نکات پایانی

رضا یزدانی، تک ستاره آسمان راک موسیقی ایران است. او تلاشش زیادی برای جا انداختن لحن و سبک خودش کرده است  که امروز می توان گفت در راه خود موفق بوده است. آلبوم ساعت فراموشی ادامه ی راهی است که او در ساعت 25 آغاز کرده است.  آلبوم های قبلی او هرچند که راک هستند ولی طعم و لهجه ی این دو آلبوم را ندارند. او هم اکنون با حضوری موازی در سینما و موسیقی توانسته طرفداران بسیاری برای خود داشته باشد. نکته ی دیگری که در مورد رضا یزدانی می توان گفت این است که آلبوم هایش همیشه رو به رشد هستند و همیشه در حال پیشرفت دیده می شوند. این نکات در مورد خودِ رضا یزدانی بود و حال  نکاتی درباره ی آلبوم ساعت فراموشی :

• اولین نکته در مورد حجم صداها و میکس گرم  و دلنشینی است که این آلبوم را از سایر آلبوم های امسال متمایز می کند. و همین نکته یکی از دلایل شنیدنی بودن این کاراست.
• اشکال اساسی در این آلبوم، نداشتن فرم مناسب برای تنظیم است. ضمن اینکه تنظیم ها، تنظیم های خوب و جذابی است. اما چند اشکال در تقریبا همه ی قطعات بچشم می خورد که زمان زیادِ قطعات. و بداهه نوازی های بیش از اندازه از مهمترین آنهاست.

• شنونده نیاز به ثبات و وحدت موضوعی دارد که  این بداهه نوازی ها ( که اتفاقا بعضی جاها بسیار بجا و دلچسب است) باعث شده کمی ساختمان کار و طراحی ملودی ها به چشم نیایند وحتی احساس شود که ملودیی ثابتی درکار نیست و همه چیز اتفاقی حین ضبط پیش می رود.

  دست اندرکاران آلبوم می بایست بدانند که دوران قطعات 6 و 7 دقیقه و حتی 5 دقیقه ای هم به پایان رسیده و گزیده گویی رسم دوران امروز است. حال اگر در این مدت زمان زیاد اتفاق جدیدی بیفتد که باز قابل درک است. اما تقریبا همه ی قطعات به لحاظ ملودیک دوباره از اول تکرار شده اند و این متن ترانه بوده که جدید بوده و خوانده شده. به اعتقاد من تعادلی باید پیدا کرد بین  مقدار متن ترانه و زمان قطعه. چرا که این عنصر ممکن است تاثیر روی مخاطبانی که بیشتر قشر جوان هستند که با سرعتِ خودشان همه چیز را می بینند، داشته باشد.

• احساس می شود خواننده در اکثر جاها از پس خواندن بر آمده. البته این راهم باید گفت که هنوز هم کسی در سبک راک داخلی وجود ندارد که بتوان با او قیاس کرد. اما خواننده در تحریر روی هجاهای " او و اُ" مشکل دارد.
• ملودی ها  کمی یک شکل هستند و کاش چند قطعه از دیگر آهنگسازان هم استفاده می شد که این یکنواختی زیاد بچشم نیاید.
• باتمام این تفاسیر آلبوم ساعت فراموشی جزو بهترین آلبوم های امسال است و  تفاوت بسیاری با تب زدگان سبک های هاوس و ترنس دارد که امروزه احساس می شود که انگاری تنها موسیقی یعنی همین دو سبک!
• به رضا یزدانی تبریک می گویم برای سرسختی و تلاشش در مسیری که پیش رو دارد. البته که او توانسته تا کنون مسیر زیادی را برای خود هموار کند. کما اینکه بدون حضور یغما گلرویی در این آلبوم حدس بر این بود که این آلبوم موفق نخواهد بود ولی رضا یزدانی نشان داد که شخصیت و تفکر خود را در موسیقی پیدا کرده و می تواند حرفهای خود را با قلمهای دیگری نیز بزند. او خواهد درخشید اگر به همین منوال کار خود را ادامه دهد.
• به بهروز پایگان و میلاد عدل هم باید تبریک گفت که بار تنظیم بیشتر قطعات را بدوش کشیده است.او راک را خوب می فهمد. علیرغم اشکالات کلی که در بعضی قطعات وجود دارد،( مثل زمان زیاد آنها ) اما قطعات آبرومندانه تنظیم  و میکس شده اند.
• به نظر من قطعات کافه بهشت، کافه رویا، آدم یه جاهایی رو مجبوره، بانوی من، ببار برایم، جزو قطعات خوب این آلبوم بودند.

روایتی جدید از موسیقی فاخر

نقد و بررسی آلبوم خاطرات گمشده

با صدای فریدون آسرایی

• سلام / ترانه سرا : حسین غیاثی / ملودی : فریدون آسرایی / تنظیم : پاشا یثربی

صدای خاطره انگیز دریا و مرغان دریایی و برخورد موج ها به ساحل و صخره در همان ابتدای قطعه حس و حالی متفاوت تر از آن چیزی که انتظار داشتیم به ما می دهد. آرپژ گیتار نیز با صدای دریا همراه می شود. در ادامه نوای نجیب ویلون بر بستر گیتار بگوش  می رسد. بعد از این جملات خیال انگیز، گیتار قطعه را ادامه می دهد با آرپژی که در دو جمله ی کوتاه در حال تکرار است و این تکرار به زعم من  برای القاء حس خلسه و ایجاد تعلیق در فضایی که بوجود آمده است استفاده شده.

در ادامه خواننده شروع به خواندن می کند:  بگو سرگرم چی بودی... که اینقد ساکت و سردی... که اینجا کاملا فلسفه ی آرپژ گیتار هم  درک می شود. چرا که متن ترانه هم این حالت تعلیق را در خود مستتر دارد. نقطه ی اوج این تعلیق هم  قسمت : تو دنیای منی اما .... به دنیا اعتمادی نیست... گیتار همچنان بر ملودی خود پافشاری می کند و آن را ادامه می دهد. قطعه کاملا ساده و روان پیش می رود تا آنجا که خواننده می خواند: چقد باید بمونم تا یکی مثل تو پیدا شه... که Shaker نیز به آرپژ گیتار اضافه می شود.

همچنان در حالت تعلیق هستیم تا قسمتی که خواننده مجددا با شکل جدیدی می خواند :  تو دنیای منی اما...به دنیا اعتمادی نیست.. که گیتار ملودی جدیدی را می نوازد. البته ملودی گیتار هم کمی دچار سرگردانی است چون معلوم نیست که کلاسیک است یا تم شرقی تری را می نوازد. بعد از جمله ی کوتاه گیتار با یک پاساژ به استقبال قله ی دراماتیک قطعه می رویم جایی که خواننده می خواند : سلام ای ناله ی بارون... سلام ای چشمای گریون...  در این قسمت ریتم و باس هم خواننده را همراهی می کنند. بعد از خواندن این قسمت مجددا به آرپز گیتار رجوع می کنیم که ویلون هم روی آرپژ گیتار نوایی کوتاه را می نوازد. در ادامه قطعه فرود می آید و دیگر صدای آرپژ همیشگی گیتار را نمی شنویم: خواننده در پس زمینه ای از Pad  و Shaker  و صدای Kick  که صدای ضربان قلب را تداعی می کند می خواند: مجددا آرپژ گیتار با ملودی مرموز خود  به قطعه رنگ دیگری می بخشد.

خلاقیت خواننده هم در تکرار بعضی پاره های ترانه در جای خود زیباست مثل همین قسمت که می خواند : یه بی نشونم تو این خزون که دوبار تکرار می کند و در ادامه می خواند : منو از خودت بدون ... و بار دوم را نمی خواند... در ادامه مجددا به قسمت : سلام ای ناله ی بارون... سلام ای چشمای گریون... بر می گردیم که در پس زمینه آواهایی با صدای خود خواننده شنیده می شود که برای متنوع کردن این قسمت بوده است. در انتهای ترانه که خواننده می خواند : هنوزم دوستش دارم... و باز به آرپژ تعلیقی گیتار باز می گردیم  همراه با صدای دریا و مرغان دریایی به کار خود پایان می دهد..

این قطعه به نظر من جزو قطعات خوب این آلبوم و حتی جزو قطعات خوبی که در این چند ساله شنیده ایم است. چرا که  تنظیم کننده ساختار درست و ترکیب بندی خوبی از یک موتیف بدست آورده و بخوبی آن را بسط و گسترش داده است.

• آینه / ترانه سرا :  حبیبه نیک سیرتی / ملودی : فریدون / تنظیم کننده : پاشا یثربی

صدای  پیانوی الکتریک و صدای کُر الکترونیک آغازگر قطعه هستند ملودی در تکرارِِ خود، ریتم را به صورت کرشندو می پذیرد.

وقتی ریتم شکل کامل خود را یافت با یک پاساژ وارد ملودی اصلی می شویم که  همانطور که در جلد سی دی آمده مربوط به یکی از آهنگ های گروه آلمانی شیلر می باشد. ( قابل توجه توجه بعضی از دوستان که بعضا کل یک آهنگ را بهمراه تنظیم آن کپی می کنند و نام خودشان را بعنوان آهنگساز و تنظیم کننده در جلد سی دی درج می کنند! ) ملودی جاندار و با وقار است. ریتم هم روان است و خوب راه می رود. گیتار Mute نیز شکل خاص تری به این جمله داده است. اما در ادامه، ملودیِ خواننده در اندازه ی ملودیِ اورتور نیست : اونکه تو آینه ی منه... شکل منه، منم، ما نیست.... مجددا در ادامه  خواننده با همان ملودی می خواند : یه زندگی یه خاطره ... تو آینه ی دل منه... از این قسمت ملودی کم کار و زیبایی با صدایی ترکیبی از صدای سینت سایزری می شنویم که البته زیبایی آکورد الکترونیک هم مزید بر علت شده و این قسمت را دلنشین تر کرده است. دنباله ی قطعه را خواننده ادامه می دهد:  اون روزا که خودم بود... کوچه پر از ترانه بود... متن ترانه خیال انگیز و رویایی است و ملودی خواننده هم زیباست و خواننده هم خوب و مسلط قطعه را اجرا می کند. در ادامه باز به ملودی شیلر باز می گردیم که این بار صدای گیتار Mute بلندتر از بار قبل است. بعد از ملودی شیلر، ملودی قسمت دوم را می شنویم این بار صداهایی جدیدتر  در  پس زمینه صدای خواننده شنیده می شود: شکل منه، منم ما نیست... با افکتی زیبا به سکوتی محض می رسیم که گلسیاندوی باس مجددا آغازگر ملودی شیلر است. این قطعه بدون ملودی شیلر هم قطعه خوبی بود. بهتر بود بجای استفاده از آن ملودی، ملودیِ جدیدی ساخته می شد. به نظر من این کار از امتیازات این آهنگ کم می کند. در انتها هم گیتار الکتریک شکل جدیدتری از ملودی را می نوازد و به قطعه پایان می بخشد.

• گل عاشق / ترانه سرا : میترا روحانی / ملودی : فریدون آسرایی / تنظیم کننده : پاشا یثربی

قطعه با تمی اسپانیولی و با صدای ساز گیتار آغاز می شود. پس از اورتوری زیبا خودِ گیتار آغازگر ملودیِ قطعه ی اصلی است که ریتمی اسپانیولی نیز ملودی را همراهی می کند. خواننده می خواند : گل لاله گل عاشق... گل نازکتر از پونه... کماکان قطعه با ریتم اولیه ادامه دارد و خواننده  جمله ی گل لاله را دوباره تکرار می کند این بار  با فاصله سوم ِ خود. و باز گیتار ملودی قطعه را می نوازد و سپس با پاساژ تیمباله وارد قسمت بعدی خواندن می شویم:  فقط یک ذره شو از عشق تا من دنیا بشم دنیا.... باز در اینجا ریتم حالت سابق خود را دارد. تنها نکته تنوع این قسمت جوابی است که گیتار به صدای خواننده می دهد. دوباره ترجیع بند را می شنویم: گل لاله ... و در ادامه ملودی ابتدایی گیتار را می شنویم. و سپس خواننده می خواند : نیا ... روزی که دیر باشه...

در این قسمت صدای کمانچه را می شنویم که بجای گیتار به صدای خواننده جواب می دهد. انتخاب کمانچه به لحاظ منطقی کار درستی بود ولی به لحاظ صدادهی ترکیب خوبی در آن شلوغیِ ریتم بهمراه گیتار را به شنونده منتقل نمی کرد. شاید سه تار ترکیب بهتری را ایجاد می کرد و احساس مستتر در متن ترانه را نیز پوشش می داد. در انتها هم مجددا قطعه با ترجیع بند به کار خود پایان می دهد.

• تو آرومی / ترانه سرا :  سروش دادخواه / ملودی: فریدون /  تنظیم کننده : پاشا یثربی

قطعه با ملودی گیتار آغاز می شود استرینگ هم در جاهایی، آکسان روی ملودی گیتار گذاشته است. در ادامه گیتار آکوستیک نیز آکورد ها را می نوازد. و گیتار باس و ریتم نیز به همراهی قطعه می آید و قطعه شکل کامل خود را پیدا می کند. خواننده می خواند : تو آرومی ... تو دریایی... صدای گیتار باس زنده هم قطعه را گرم تر کرده است. خواننده که قسمت خود را تمام می کند ناگهان ملودی عجیب و غیر قابل پیش بینی را می شنویم که توسط گروه کر مردان خوانده می شود و ما را به حال و هوای موسیقی های آمریکای لاتین می برد که اصلا سنخیتی با حس کلی قطعه ندارد. مجددا خواننده می خواند : چه جوری شو نمی دونم ... ولی بامن مدارا کن... کماکان چیزی از عناصر موسیقی زیاد و کم نمی شود و قطعه به مانند قبل پیش می رود. فقط در انتها خواننده می خواند : چجوری شو نمی دونم.... ریتم کوبه ای و استرینگ بجای ریتم قبلی حضور پیدا می کند و در ادامه هم باز همان ملودی کر مردان را می شنویم. پس از این قسمت مجددا به ابتدای قطعه باز می گردیم که ملودی گیتار نواخته میشود و مجددا خواننده می خواند : تو آرومی... تو دریایی... و باز پایان بخش قطعه همان ملودی کر مردان است که بهیچ وجه به قطعه نچسبیده بود. ترانه ی این قطعه لیاقت تنظیم بهتری را داشت.

• مسافر / ترانه سرا : حسین غیاثی / ملودی : احسان خلقی / تنظیم کننده : پاشا یثربی

نوای زیبای ساکسیفون آغازگر قطعه است. Pad   هم در پس زمینه شنیده می شود. در تکرارِ جمله ی ساکسیفون با یک پاساژ ریتم و باس  هم به قطعه اضافه می شود. و همچنین هارمونی های زیبایی هم توسط ساکسیفون نواخته می شود. پس از این اورتور کوتاه خواننده در سکوت می خواند : امشب دلم پره... و سپس با یک پاساژ و کرشندوی کّر مجددا می خواند : امشب مسافری.... و  این آکسان در جمله ی بعدی هم رعایت می شود. ریتم خیلی حرکت خوبی دارد. باس هم بخوبی همراه با ریتم می نوازد و خوب در ریتم پیچیده است. بعد از خواننده مجددا ملودی ساکسیفون شکل زیبایی به قطعه می دهد. سپس خواننده می خواند: می ترسم از همه.. از این شبای سرد... این بار ساکسیفون به خواننده جواب می دهد و تنوع خوبی دراین قسمت ایجاد شده است. در ادامه گیتار الکتریک بجای ساکسیفون نقش پاسخگویی به خواننده را بعهده می گیرد. در این قسمت خواننده می خواند : ما عاشق همیم... ما می رسیم بهم... گروه کر هم با فواصل زیبایی خواننده را پشتیبانی می کنند. در ادامهموسیقی فرود می آید و خواننده می خواند : من عاشقت  شدم...  و با تکرار و همنوایی ساکسیفون روی این قسمت تاکید بیشتری می شود و البته هم کاملا بجا و درست بود. چرا که فهوای کلی متن ترانه نیز همین یک جمله است و تنظیم کننده هم هوشمندانه در ادامه با ترکیب گیتار الکتریک و گروه کر این جمله را هم به زبان موسیقی و هم به زبان کلام تکرار می کنند. ریتم هم ریتمِ خوبی است و اصلا حس تکرار به شنونده نمی دهد. متن ترانه ساده و روان و زیباست و ملودی هم کاملا به زیبایی ترانه هست.به نظر من این قطعه هم جزو قطعات خوب این آلبوم بود.

• طاقت بیار / ترانه سرا : حسین غیاثی / ملودی : فریدون / تنظیم کننده : پاشا یثربی

صدای زیبای سنتور بهمراه صدای Pad  و  Arpeggiator نویدبخش یک قطعه تلفیقی هستند. در ادامه خواننده ملودی سنتور را با هجای " لا " می خواند. در ادامه مجددا خواننده با همان ملودی می خواند :  طاقت بیار... طاقت بیار... تو این روزای انتظار... کم کم ریتم حضور خود را در قطعه بیشتر و بیشتر می کند. تا اینکه ریتم شکل کامل خود را پیدا می کند. پس از خواننده با یک پاساژ کوتاه  گروه کر بجای خواننده می خوانند: طاقت بیار... و خواننده جواب می دهد. و مجددا در تکرار گروه کر و خواننده همان هجای " لا " را می خوانند. این تنوعی که در تکرار جملات بکار رفته به جذابیت کار افزوده است. سپس موسیقی فرود می آید و خواننده در میان صدای پیانو و  آرپجیاتور می خواند: زمزمه ی رسیدن... پشت سکوت جاده ها...  در حین خواندن این قسمت مجددا ریتم با همان شکل کرشندو حضور خود را در قطعه کاملتر می کند. در ادامه به نقطه ی اوج کار می رسیم که خواننده می خواند: نگو شکستی... نگو بریدی... منم مث تو دلم گرفته... که کاملا با محتوای متن هم همخوانی دارد. جایی است که ترانه سرا از مخاطبش خواسته که به اصطلاح کم نیاورد .... در ادامه بازهم ترجیع بند: طاقت بیار  را می شنویم... البته صدای افکتی را حین تبدیل شدن به ترجیع بند می شنویم که شاید تحولی که در متن ترانه خواسته شده را به نحوی قابل شنیدن نموده است. در انتها هم مجددا ملودی زیبای سنتور را می شنویم. البته به نظر من  بهتر بود سنتور را در اواسط قطعه هم می شنیدیم.

• کشف تو / ترانه سرا : امیر مسعود هفت لنگ / ملودی : پاشا یثربی / تنظیم کننده : پاشا یثربی

آرپژ ملودیک گیتار اکوستیک قطعه را آغاز می کند. در ادامه ریتم  و استرینگ زیبایی هم به گیتار اضافه می شود. بعد از این اورتور کوتاهموسیقی سکوت می کند. و خواننده می خواند: کشف تو سخته خوشگلم...آره این اعترافه... در ادامه ریتم مجددا مثل الگوی قبل به صدای خواننده اضافه می شود. قطعه آرامش خاصی دارد مجددا همان جمله ی ملودیک را با متنی جدید می شنویم: جادوی چشمای تو و این دل و خالی می کنه... سپس بلافاصله به ترجیع بند می رسیم : دستای گرمتو بده بانوی عاشق سفر... در این قسمت صدای کر زنانه به حس متن هم کمک کرده است. بعد از ترجیع بند ملودی گیتار را می شنویم که با همراهی استرینگ نواخته می شود و در ادامه هم پیانو جملات را پایان می دهد. پس از سکوت و افکتی زیبا وارد قله دراماتیک قطعه می شنویم که در این قسمت خواننده می خواند : خندیدن چشمای تو یه موج انفجاره.... حالا ریتم کوبش بیشتری پیدا کرده است و پیانو هم که قبلا معرفی شده حضور فعال تری را در قطعه دارد. این قسمت دو بار تکرار می شود. در انتها هم خواننده با سوال: چرا تو بهترینی؟... کار خود را پایان می بخشد و باز به ملودی ابتدای قطعه باز می گردیم که این بار استرینگ و ریتم و پیانو هم او را تا پایان همراهی می کنند. ترانه ی این کار زیباست. ولی میکس این قطعه و تقریبا همه ی قطعات خیلی ضعیف انجام گرفته مخصوصا در جاهایی که تعداد تراک ها بالاتر می رود خیلی از صداها را ازدست می دهیم! البته به نظر من این قطعه هم جزو قطعات خوب این آلبوم بود.

• بی تو / ترانه سرا:  عبدالجبار کاکائی /  ملودی : فریدون / تنظیم کننده : پاشا یثربی

جمله ای خلسه آور که با زبان گیتار الکتریک نواخته می شود آغازگر این قطعه است. لازم است از هنرنمایی مسعود همایونی هم یادی کنم که صدای سازش هر قطعه ای را بالاتر می برد. در تکرار این جمله ریتم و باس و آکوردها هم گیتار الکتریک را  همراهی می کنند. بعد از اورتور خواننده می خواند : من همینم بی تو ... سایه ای سردرگم... که البته جمله ی من همینم خیلی وضوح ندارد و در ادامه متوجه می شویم که منظور : من همینم بوده است... ریتم همچنان در شکل تکاملی خود  بهمراه خواننده حضور دارد و گهگاهی صدای آرپژ های الکترونیک و  پیانو حضوری کمرنگ در لابلای صدای خواننده دارند. در بخش آخر خواننده خلاقیت جالبی بخرج می دهد و انتهای جمله ی خود را با تحریری سنتی پایان می دهد و  طنین صدایش روی ملودی ابتدایی قطعه که کاملا غربی است  تلفیقی زیبا ایجاد نموده است. بعد از پایان ملودی مجددا خواننده به ملودی ابتدایی بر می گردد و می خواند : من همینم بی تو ... آرزویی ناچار... در ادامه خواننده تحریر زیبایی اجرا می کند روی کلمه "گمنام" که با طنین زیبایی که روی آن گذاشته شده حس خوبی به شنونده می دهد. البته در این قسمت به نظر می رسد که عناصر تنظیم کفایت نمی کند و چیزهایی کم است. شاید استفاده از کر بشکل محو و ناپیدا این قسمت را کمی متنوع تر می کرد.

• خداحافظ نگو / ترانه سرا : حسین غیاثی  / ملودی : فریدون / تنظیم کننده : پاشا یثربی

قطعه با اصواتی مبهم  و انتزاعی و  با شکلی ریتمیک  شنیده می شوند در پس زمینه Pad  هم حضور دارد. گیتار الکتریک جمله ی خود راآغاز می کند و بعد از چند کلمه ی ملودیک ریتم هم به گیتار اضافه می شود و شکل واضحتری از قطعه را می شنویم بعد از گیتار الکتریک، حالا نوبت گیتار کلاسیک است که جمله موسیقایی را ادامه دهد. پس از پایان یافتن این اورتور خوشرنگ، در سکوتی کوتاه خواننده شروع به خواندن می کند : خداحافظ نگو وقتی...هنوز درگیر چشماتم....بعداز خواندنِ خواننده مجددا گیتار کلاسیک ملودی جدید و زیبایی را می نوازد که گیتار الکتریک Mute آکورد می نوازد و در جمله ی بعدی این بار ادامه ی کار را گیتار الکتریک بعهده می گیرد. لازم بذکر است همینجا در باره ی الگوی های قرینه و معکوسی که در تنظیم استفاده شده اشاره کنم. این الگوهادر عین حفظ وحدت موضوعی و شکلی در تنظیم، باعث تنوع قطعه هم می شوند که این نکته در نوعِ خوانش هم رعایت شده است. در ادامه خواننده می خواند: شبی که کوله بارت رو ... میون گریه می بستی... در اینجا گیتار Mute هم در آکومپانیمنت تنوع و تحرک ایجاد کرده است. مجددا با سکوتی کوتاه خواننده می خواند : چرا حالت پریشونه... چرا مایوس و دلسردی... در ادامه و در فضایی ماورائی ساز دودوک را ( سمپل ) می شنویم که ملودی حزینی را می نوازد که شنونده را از فضای ریتمیک خارج کند. و سپس خواننده با ریتم می خواند: تو یادت رفته اون روزا... یکی تنها کَست می شد ...در آخر هم باز به شکل خلاقانه ای متن ترانه ی ابتدا را با حذف کلمه ی " وقتی " می خواند: خداحافظ نگو.... هنوز درگیر چشماتم... که نشان از قطعیت خواننده در عشق خود دارد.

این قطعه هم جزو قطعات خوب این آلبوم بود. هر چند که قبلا نسخه ی دیگری از این قطعه را شنیده بودیم که من شخصا نسخه ی قبلی را بیشتر می پسندیدم.

• رویا  / ترانه سرا : محمد صالح اعلاء / ملودی : فریدون / تنظیم کننده : پاشا یثربی

بازهم گیتار آکوستیک و  آرپژ ملودیِ کوتاه ولی زیبا که ساختمان کلی قطعه را در بر می گیرد. با پاساژ زیبایی ساز کوزه و گیتار الکتریک Mute نیز بهمراهی قطعه می آیند. بعداز اورتور خواننده می خواند : تویه دستم جنگل... تو یه دستم دریا... ترکیب ریتمیک جدید و مدرنی می شنویم در انتهای بخش خواندن هم صدای کر در جواب کلمه ی : چکه چکه ... مهتاب... زیبایی خاصی به قطعه داده است. در ادامه ملودی را می شنویم که گیتار بر شیرینی هایش افزوده است. کما اینکه خواننده هنوز قطعه را رها نکرده و با آوایی خاص روی ملودی گیتار هم حضور دارد که به نوعی با همان صدای کر که اشاره شد قرینگی پیدا کند. مجددا خواننده می خواند : از بلندی ... از سقف ... می زنه با من حرف... آکومپانیمنت خلوت، ولی درست است. گیتار و باس و کوزه و ریتم همه ی آن چیزی را که این قطعه احتیاج دارد با بهمراه حضور کمرنگ ترِ کر و کمانچه به شنونده داده است. در ادامه ملودی کمانچه را می شنویم که برخلاف قطعه ی " گل عاشق "  اینجا ترکیب بهتری از کمانچه و ارکستر را می شنویم. پس از هنرنمایی کمانچه مجددا به ابتدای قطعه بر می گردیم که خواننده می خواند:  تو یه دستم جنگل ... تو یه دستم دریا.... در ضمن لازم بذکر است که فواصل زیبایی روی صدای خواننده اعمال شده است که جزو نقاط قوت این قطعه است. در انتها هم قطعه با همان تکنوازی کمانچه به اضافه ی آواز خواننده  به اتمام می رسد در حالیکه ریتم هنوز به اندازه ی کمانچه حضورش در قطعه کم رنگ نشده است.

• خاطرات گمشده / ترانه سرا : سید عباس سجادی / ملودی : فریدون / تنظیم کننده : پاشا یثربی

صدای وهم آلودPad  و سازی کوبه ای که هر از گاهی نواخته می شود بیانگر فضایی انتزاعی ابتدای قطعه است. در ادامه گیتار الکتریک هنرنمایی خود را آغاز می کند که ما را به یاد آثار ماندگار اریک کلاپتون می اندازد. بعد از این اورتور زیبا و در فضایی تعلیقی، موسیقی ریتم قابل درکی بخود می گیرد و همانجاست که خواننده آغاز می کند : آن چشمها هنوز رهایم نمی کنند... فکری به حال دغدغه هایم نمی کنند... آرپجیاتور و آکورد الکترونیک بهمراه گیتار آکوستیک وریتمی که در بازه ی صوتی میانی قرار دارد ( Mid Ferequency )  خواننده را همراهی می کنند. ریتم کاملا حالتی تکراری دارد ولی خسته کننده نیست. در این میان پیانو هم کلماتی کوتاه را هجا می کنند. در ادامه خلاقیت جالبی را بین صدای خواننده و گیتار الکتریک می شنویم که وقتی خواننده در انتهای قسمت مربوط به خود می خواند : آ....  گیتار الکتریک هم ملودی این هجا را در جواب می نوازد. پس از این قسمت نوبت خودِ گیتار الکتریک است که ملودی زیبایی را بنوازد و این جمله را دوبار تکرار می کند که بنظر من بهتر بود فقط جمله ی دوم را می شنیدیم چرا که مدت زمان این قطعه کمی زیاد است  و با این کار می شد کمی زمان کار را کوتاهتر کرد. در این قسمت باس نیز حضور پر رنگ تری در قطعه دارد. پس از ملودی گیتار الکتریک به قله ی دراماتیک قطعه  می رسیم که خواننده می خواند : من زخمی هزار  زبان تغرلم... آن دستهای گرم دوایم نمی کند... در لابلای صدای خواننده باز صدای کمانچه است که ترکیب زیبایی را ایجاد کرده است. در انتها هم  مجددا خواننده می خواند : آن چشمها هنوز رهایم نمی کنند... پاسخ مرموز پیانو به این بیت نیز در نوع خود جذاب است. پس از پایان این قسمت این بار نوبت کمانچه است که قطعه ای آوازی را روی سیکل اکوردهای قطعه بنوازد. در این قسمت برعکس قطعه ی قبلی این بار موسیقی به اتمام می رسد و کمانچه به تنهایی به انتها می رساند.

... و نکات پایانی

خاطرات گمشده زمانی منتشر شد که همه فریدون آسرایی را با ترانه ی  : آهای خوشگل عاشق می شناختند. آلبوم های بعدی او به ترتیب : از تو دوم... بود که اصولا ساختاری مجزا از کار قبلی او داشت و ماهیت این طور کارها هم به شکلی نیست که بر سر زبانها بیفتد. پس از آن آلبوم ریمیکس بود که بازهم تجربه ی اثرگذاری نبود. اما آلبوم خاطرات گمشده در عین اینکه ساختاری متفاوت از هر سه آلبوم قبلی فریدون دارد که در ایران منتشر کرده است، بلکه یک گام به جلوتر رفته و ذائقه ی دوستداران موسیقی را تغییر داده است. دیگر حالا می توان فریدون آسرایی را علاوه بر آهای خوشگل عاشق با قطعات : سلام و خاطرات گمشده و کشف تو و ... دیگر قطعات این آلبوم شناخت. آلبومی که محترمانه به مخاطبش می نگرد و قطعا چیزی جز احترام دریافت نمی کند.

آلبوم خاطرات گمشده به نظر من یکی از بهترین آلبوم های تولید شده در سالهای اخیر است. این آلبوم را می توان در ژانر موسیقی پاپ طبقه بندی نکرد. به اعتقاد من ویژگی های بیشتر و بهتری از موسیقی پاپ را می توان در این اثر پیدا کرد که همین باعث  متفاوت بودن آن با سایر آلبوم هاست. شاید بتوان این آلبوم را در سبک New Age طبقه بندی کرد . تلفیق های کاملا نامتجانس که در قطعات این آلبوم مشاهده شد را کمتر در آلبوم های پاپ می توان مشاهده کرد. ترکیب های کاملا جدید در استفاده از اصوات الکترونیک و آرپجیاتور ها نشان از نگاه متفاوت فریدون و پاشا یثربی به موسیقی است. ملودی هایی و آکوردهایی که بارها تکرار می شوند و حس تعلیق را به شنونده منتقل می کنند نیز نشانی بر این مدعاست.

از نقاط ضعف کلی این آلبوم  نیز می توان به میکس آن اشاره کرده که صداها در مجموع به شکلی کدر به گوش شنونده می رسند.  البته یک بخش از این نارسایی به تنظیم نیز باز می گردد که کمتر از صداهای محدوده ی  High Ferequnceاستفاده کرده است. نکته دوم هم احساس تمرکز تمام صداها بر مرکز است و از قابلیت های  Panning کمتر یا اصلا استفاده نشده است.

استفاده از ساز سنتور و کمانچه و آواز سنتی در کنار بداهه نوازی های گیتار الکتریک ترکیب های جدید قابل تاملی پدید آورده است که نشان از یک خط فکری جدید با اتکاء به دانش در دو حوزه ی موسیقی سنتی و مدرن است. البته در جایی عدم حضور سه تار نیز احساس می شد.

در پایان به فریدون آسرایی و پاشا یثربی باید تبریک گفت بخاطر خلاقیت در تولید مجموعه ای جدید که می تواند راه جدیدی را در موسیقی ما باز کند تا آهنگسازان و تنظیم کنندگان ما بجای سراغ ریتم های تکراری، فضاهای محدود و صداهای لو رفته تر، بدنبال ایجاد شکل های جدیدی ازموسیقی هم باشند. آلبوم خاطرات گمشده نمادی از تعهد و مسوولیتی که هنرمند در قبال هنرش و نه مردمش دارد! نکته ای که بسیاری از دوستان مدتهاست پس از اقبال عمومی مردم ، به فراموشی سپرده اند.

به احترام آلبوم محترمانه ی خاطرات گمشده و فریدون آسرایی کلاه از سر بر می داریم.

به نظر من قطعات سلام  / کشف تو / مسافر / خداحافظ نگو / رویا  و خاطرات گمشده  از قطعات خوب این آلبوم بودند

با آهنگسازی و تنظیم بهرنگ قدرتی

ترانه های دریایی منتشر شد

این آلبوم مشتمل بر 10 قطعه موسیقی بدون کلام  می باشد که برای گیتارالکتریک و ارکستر تنظیم شده است.

لازم بذکر است که در این آلبوم از اصوات طبیعی دریا و باران نیز  برای ایجاد حسی مطلوب در شنونده استفاده شده . قطعات این آلبوم عبارتند از :

• اولین روز با دریا
• دریا در زمستان
• دریـــــا
• دریا در بهار
• دریا در باران
• دریا در تابستان
• دریا در پائیز
• دریا در توفان
• روز دریا
• دریا، بهشت کوچک

نوازندگان این آلبوم نیز عبارتند از :

مسعود همایونی ( گیتار الکتریک )

علی شهبازی ( گیتار آکوستیک و کلاسیک )

رضا تاجبخش و بهرنگ قدرتی ( پیانو )

ترانه های دریایی مراحل مجوز خود را توسط شرکت فرهنگی هنری آهنگ بهشت طی نموده و هم اکنون شرکت گلچین آوای شرق ، پخش آن را در سراسر ایران بعهده دارد.

تعدادی از مراکز فروش این آلبوم در تهران بشرح زیر است:

• خانه فرهنگ و هنر گویا – خیابان کریمخان  ا زیر پل کریمخان ا بعد از تقاطع ایرانشهر
• فروشگاه آهنگسرا – شریعتی ا بالاتر از پل صدر ا خیابان سهیل ا خیابان قلندری ا  پلاک12
• فروشگاه سروش – خیابان ولیعصر ا روبروی پارک ملت ا برج سایه ا طبقه هم کف 
• انتشارات پارت – خیابان انقلاب ا روبروی درب اصلی دانشگاه تهران 

• نشر مرکز - خیابان فاطمی ا روبروی هتل لاله ا خیابان باباطاهر ا پلاک 8
• کتاب مثبت - حیابان کریمخان ا بین خردمند و قائم مقام ا پلاک 5
• شهرکتاب شرق - خیابان دماوند ا چهارراه تهرانپارس ا جنب ترمینال شرق ا پلاک 1769
• شهر کتاب ونک - میدان ونک ا خیابان ملاصدرا ا خیابان پردیس ا نبش کار و تجارت
• نور و نگاه - خیابان انقلاب ا بین ابوریحان و فلسطین ا  پلاک 1134
• انتشارات مهراندیش - پاسداران ا خیابان کشوری ا خیابان مسجد جامع ا جنب مهدکودک ا پلاک 69
• کارمیکس - شهرک غرب ا اریکه ایرانیان ا واحد 13
• فروشگاه بتهوون - خیابان کریمخان ا خیابان سنائی ا نبش کوچه اعرابی

• فروشگاه بهمن ونک – جمالزاده جنوبی ا  کوچه رشتچی ا پلاک 20
• سینما آزادی – خیابان شهید بهشتی ا نبش خیابان وزراء
• نشر ثالث – خیابان کریمخان ا نرسیده به خیابان ایرانشهر
• فروشگاه شفاف – خیابان ولیعصر ا بالاتر از تقاطع مطهری
• استریو تومبا - خیابان ولیعصر ا تقاطع فتحی شقاقی
• نشر جمهوری – خیابان شریعتی ا پائین تر از دولت ا روبروی مسجد جامع قلهک
• فروشگاه ارغوان – پاسداران ا دولت ا دیباجی جنوبی ا بالاتر از پارک ارغوان ا شماره 106/3
• شهرکتاب البرز رهبری – کرج ا گوهردشت ا بلوار موذن ا روبروی دانشگاه آزاد ا ساختمان البرز
• فروشگاه بیان سلیس – خیابان ولیعصر ا بعد از چهارراه پارک وی ا ایستگاه محمودیه ا کوچه سالار
• شهر کتاب هفت حوض – میدان هفت حوض نارمک
• فروشگاه ری را – خیابان جمهوری ا نرسیده به چهارراه اسکندری
• شهر کتاب ملت – خیابان مجیدیه شمالی ( شمس آباد ) ا میدان ملت